kosmopolityczny ptak o długości do 1,4 m, smukłej budowie, popielato-czarnym upierzeniu, z czubem na głowie; mokradła Eurazji, Afryki, w Polsce rzadki, chroniony (na 5 lit.) ŻURAW to: dźwignica, której ustrój nośny jest wspornikiem (na 5 lit.) Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Czubatka europejskaczubatka, sikora czubatka, sikora czubata ( Lophophanes cristatus) – gatunek niewielkiego (Paridae), zamieszkujący Europę oraz skrawek zachodniej Azji na wschód od Uralu. Nie jest zagrożony. Zwykle wyróżnia się 7 podgatunków L. cristatus. L. cristatus scoticus – północno-środkowa. ptak z czerwonym brzuszkiem. ★★★. DZIERLATKA. ptak z czubem na głowie. ★★★. ? typ konkursu. Lista rozwiązań dla określenia ptak z czubem z krzyżówki. Perlica czubata. Perlica czubata ( Guttera pulcherani ) to ptak z rodziny perlic z charakterystycznym czubem na głowie. Głowa i górna część szyi jaskrawo zabarwiona. Perełkowe, gęste, drobne plamki pokrywają tułów i krótki, skierowany do dołu ogon. szyszak, afrykański ptak z rzędu kukułek: szyszak: Krzyżówka zagadka literowa polegająca na wpisywaniu odgadywanych haseł w rubryki krzyżujące się ze Lista wszystkich opisanych haseł krzyżówkowych oraz słów i wyrazów ze słownika języka polskiego pasujących do opisu W MITOLOGII GRECKIEJ DUCH (DEMON) PORYWAJĄCY DZIECI I DUSZE, UOSABIAJĄCY GWAŁTOWNE PORYWY WIATRU, PRZEDSTAWIANY JAKO KOBIETA-PTAK Z OSTRYMI SZPONAMI gatunek skowronka (z czubkiem na głowie); pośmieciuszka, śmieciuszka - POMURNIK: ptak wróblowaty z różowymi plamami na skrzydłach (chroniony) DUDEK: ptak z czubem z piór na głowie: NUROGĘŚ: tracz , ptak wodny z czubem na głowie: sójkowiec: niewielki brązowy ptak z białym czubem na głowie: MYSIKRÓLIK młodzian z czubem na głowie ★★★ BANAN: tropikalny owoc ★ DUDEK: pstrokaty ptak z dużym czubem i cienkim dziobem ★★★ KOKOS: owoc dobrego interesu ★★ MANGO: tropikalny owoc ★★ SZPIC: pies z ostrym czubem ★★★ oona: TARKA: cierpki owoc tarniny ★★★ AGREST: zielony owoc krzewu ★★ ANANAS: tropikalny owoc z PTAK: jastrząb lub gołąb ★★★ PUNK: młodzian z czubem na głowie ★★★ DRONT: wymarły, nielotny gołąb ★★★ DUDEK: pstrokaty ptak z dużym czubem i cienkim dziobem ★★★ PAWIK: motyl lub gołąb ★★★ mariola1958: PTAKI: turkawka i gołąb ★★★ SZPIC: pies z ostrym czubem ★★★ oona: ANANAS: tropikalny owoc 1 papuga z czubem z piór na glowie musi byc z ó zamknietym odpowiedz 2 inczej skwar spiekota tez musi byc … Natychmiastowa odpowiedź na Twoje pytanie. ania2785 ania2785 gxaLek. Dudek to ptak, którego nie sposób pomylić z innym. U dudka wszystko jest charakterystyczne, na czele z wachlarzowatym czubem, długim i cienkim dziobem i kontrastowym - co to za ptak?Dudek to z pewnością jeden z najbardziej oryginalnych ptaków mimo jego swojsko brzmiącej nazwy. Bardziej fantazyjnie brzmi jego łacińskie określenie - Upupa epops. To ptak należący do monotypowej rodziny dudków, czyli ptaków z rzędu dzioborożcowych. Wśród innych dzioborożcowych można wymienić choćby sierpodudka żyjącego w Afryce, który, podobnie jak nasz swojski dudek, potrafi wyróżnić się z tłumu innych to zatem ptak, którego każdy z nas kojarzy z wyglądu. I tak jak możemy mieć problemy z rozróżnieniem wielu ptaków występujących w Polsce, tak dudka będziemy w stanie rozpoznać na pierwszy rzut oka, zwłaszcza w momencie, kiedy ma rozpostarty swój charakterystyczny czub. W locie dudek wygląda jeszcze bardziej niesamowicie, ponieważ przypomina wtedy ogromnego motyla. Jak widać, w przypadku tego ptaka czekają nas podczas obserwacji naprawdę różne niespodzianki. Dudek większość czasu spędza na ziemi, wbijając dziób w ziemię w poszukiwaniu pożywienia. Lata falistym lotem, na przemian energicznie machając skrzydłami i szybując. Niespodzianka kryje się także w gnieździe dudka, szczególnie w czasie, kiedy przebywają tam pisklęta. Maluchy w razie niebezpieczeństwa bronią się, wytryskując cuchnącą wydzielinę z gruczołów odbytowych, przez co gniazdo dudka po prostu to średniej wielkości ptak rozmiarów kawki, choć może nam wydawać się większy. Osiąga długość ciała od 28 do 30 cm i masę od 55 do 80 g. Jego lekko wygięty dziób może mierzyć nawet od 5 do 6 cm, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 55 cm. U dudka nie występuje wyraźnie zaznaczony dymorfizm płciowy, choć samica jest nieco mniejsza od samca i ma mniej wyraziste na piersi, grzbiecie, jak i głowie dudek ma to samo gliniasto-pomarańczowe lub czerwono-brązowe ubarwienie, które kontrastuje z biało-czarną barwą jego skrzydeł i ogona. Na głowie znajdują się jeszcze ciemnobrązowe oczy i, rzecz jasna, słynny, dwurzędowy czub. Kiedy jest złożony, kształtem przypomina młotek, a po rozłożeniu wachlarz. Pióra na czubie od nasady do końcówek są pomarańczowe, po czym następuje biała przerwa i czarne wykończenie. Dudek rozpościera swój czub najczęściej w chwilach zagrożenia, w momencie odlotu lub lądowania i w okresie godowym. Całości wyglądu dudka uzupełniają szare, jak na jego pozostałe barwy i cechy, zupełnie zwyczajne - gdzie występuje?Dudek jest ptakiem wędrownym, który na jesieni odlatuje z Europy do południowo-wschodniej Afryki. Obecny jest niemal w całej Europie, w której odbywa lęgi (z wyjątkiem południowej Hiszpanii, w której jest obecny cały rok) z granicą występowania sięgającą morza Bałtyckiego. Zajmuje również ogromne obszary południowej, wschodniej i zachodniej Azji, z górną granicą sięgającą jeziora Bajkał. W zależności od podgatunku dudki mogą zajmować różne, konkretne tereny, na przykład dudek rdzawy jest obecny w całej południowej Afryce, a dudek madagaskarski, zgodnie z jego nazwą, na Polsce to nieliczny lub średnio liczny lokalnie ptak lęgowy. Zajmuje przede wszystkim obszary niżowe z wysokością dochodzącą do 600 metrów Najliczniejszy jest w centralnej i wschodniej Polsce, głównie w dolinach rzek - Wisły, Pilicy, Narwi i naturalnym środowiskiem są suche i ciepłe siedliska w pobliżu otwartych terenów w rodzaju łąk, pól i ugorów z sypkim podłożem, na którym łatwiej jest szukać pokarmu. Zamieszkuje też obrzeża widnych lasów liściastych, można się na niego natknąć na polanach i przecinkach leśnych. Zagląda również do sadów i na obrzeża miast, gdzie czasem może łatwiej zdobyć pożywienie. Przeloty odbywają się między marcem i majem oraz sierpniem i październikiem, więc w Polsce przebywa tylko kilka miesięcy, na okres lęgu. Jest gatunkiem objętym ochroną, głównie ze względu na postępującą utratę naturalnych siedlisk na skutek działalności przemysłowej i rolniczej życia dudkaDudka częściej niż w powietrzu można spotkać na ziemi, kiedy chodzi po podłożu i wbija w nie dziób w poszukiwaniu pożywienia. Nie jest płochliwym ptakiem i zdarza mu się zastygnąć z wrażenia na widok człowieka. Takie spotkanie nie zdarza się często, ponieważ dzięki swojemu ubarwieniu dudek często stapia się z tłem i pozostaje niewidoczny. W falistym locie wygląda niezdarnie, choć w rzeczywistości jest bardzo zwrotny. Pożywienie zdobywa jednak na ziemi, cierpliwie wbijając dziób w duże połacie podłoża. Najwięcej pokarmu zbiera na łąkach i polach. Na jego ptasie menu składają się owady i ich larwy, ślimaki, pasikoniki, chrabąszcze, mrówki, dżdżownice i motyle. Ten rodzaj pożywienia miażdży natychmiast dziobem, po czym podrzuca do góry i od razu połyka. Czasem zjada też małe płazy lub gady, takie jak żaby i jaszczurki. Rozmnażanie dudkaOkres lęgowy dudka rozpoczyna się w maju. W czasie godów ptaki intensywnie nawołują się i ścigają, a samce są w stosunku do siebie agresywne lub siedzą w charakterystycznej pozie z nadymaną szyją. Podczas zalotów dudek rozpościera szeroko czub oraz mocno wachluje ostatnią fazą zalotów, która poprzedza licznie odbywane stosunki, dudek musi znaleźć miejsce na gniazdo. Zazwyczaj mieści się ono w dziupli próchniejącego drzewa lub pod jego korzeniami, ale także w szczelinach skał, skrzynkach lęgowych, w opuszczonych domach pod okapem, na werandach czy po prostu w stertach kamieni. Najbardziej komfortowa jest jednak pierwsza opcja w dziupli drzewa, tyle że bez gniazdo jest już wybrane, dochodzi do zbliżeń między monogamiczną para. W efekcie samica składa od 4 do 12, a najczęściej od od 5 do 8 jaj w dwudniowych odstępach. W ciągu roku może wyprowadzić jeden lub dwa lęgi. Jaja mają zielonkawą lub brązowawą skorupkę i są wysiadywane głównie przez samicę. Trwa to od 15 do 18 dni. Samiec w tym czasie dostarcza samicy pokarm, choć w razie potrzeby sam może zająć się dudka po urodzeniu są pokryte białym puchem, a ich krótkie jeszcze dzioby mają żółte, nabrzmiałe zajady. W gnieździe przebywają od trzech do czterech tygodni, podczas których w razie zagrożenia strzelają w przeciwnika cuchnącą wydzieliną z gruczołów kuprowych, które zanikają, kiedy młode pisklęta na dobre wyprowadzą się z gniazda i znają już inne sposoby obrony. Po opuszczeniu legowiska jeszcze około miesiąca przebywają w pobliżu, często kryjąc się bliżej ziemi. Przez pierwsze dni są jeszcze karmione przez rodziców, potem już same zaczynają zdobywać pokarm. Dziób jednak nie jest jeszcze tak długi jak u dorosłego osobnika, a upierzenie tak wyraziste i kontrastowe. Do osiągnięcia pełnej dojrzałości płciowej potrzebują około dwóch lat, po czym mogą zacząć nowy etap w swoim życiu i sprowadzić na świat kolejne pokolenia jednego najbardziej charakterystycznych ptaków na świecie. Kakadu biała (łac. Cacatua alba) to średniej wielkości ptak z kakaduowatych, zamieszkujący wyłącznie wyspy: Bacan, Tidore, Ternate, Halmahera, Kasiruta, a także Mandiole w północnych Molukach na terenie Indonezji. Papugę charakteryzuje ruchomy czub na głowie, który rozwija, kiedy coś budzi w niej niepokój. Upierzenie w większości jest białe z wyjątkiem skrzydeł i ogona, które są koloru żółtego. Ta egzotyczna papuga to ozdoba i niewątpliwa atrakcja każdego ogrodu zoologicznego i papugarni. Kakadu biała jest klasyfikowana jako gatunek zagrożony wysokim ryzykiem wyginięcia na wolności. Dowiedz się więcej o papudze z czubkiem na głowie z tekstu. Długość ciała tej papugi wynosi około 46 cm. Samiec waży często nawet 800 gramów, natomiast samica jest od niego dwukrotnie lżejsza. Samczyka od samicy wyróżnia też zwykle szersza głowa oraz większy dziób. Podczas dojrzewania tęczówki w oczach samic zmieniają kolor i stają się bardziej czerwone niżeli u samców. Upierzenia kakadu białej jest, zgodnie z nazwą, w większości białe, natomiast część skrzydeł, ogona oraz grzebienia ma lekkie żółte ubarwienie. Ogromny i silny dziób kakadu białej może wydawać się groźny dla osób, które nie są przyzwyczajone do zajmowania się tymi wielkimi, pięknymi papugami. W rzeczywistości to ostrożne i delikatne ptaki. Z łatwością mogą jednak złamać metalowe pręty w swojej klatce, jeśli jest ona wykonana ze zbyt cienkich materiałów. Kakadu biała – grzebień Charakterystyczny grzebień jest wizytówką tego ptaka. Jest on znacznie szerszy w porównaniu do innych kakadu, takich jak kakadu żółtoczuba, ponieważ po postawieniu nie tylko podnosi się, ale także rozkłada na boki, dzięki czemu ptak wygląda na znacznie większego i groźnego. Rozłożony czubek przypomina swoim kształtem parasol. Kiedy grzebień jest rozluźniony, kakadu biała wygląda bardzo podobnie do blisko spokrewnionej kakadu czubatej (Cacatua moluccensis). Obie odmiany są mniej więcej tej samej wielkości i obie mają przeważająco białe upierzenie, jednak u kakadu czubatej grzebień ma różowe pióra. Kakadu biała – charakter i usposobienie Hodowcy, którzy znają kakadu, cenią towarzyskie i bardzo zabawne usposobienie tych stworzeń. Niektóre badania dowodzą, że ptaki te wykazują szczególną ciekawość w stosunku do nieznanych rzeczy i potrafią naśladować do pięćdziesięciu słów, a nawet rozwiązywać złożone problemy dzięki swoim zdolnościom poznawczym. Badanie opublikowane w specjalistycznym czasopiśmie „PLOS ONE” ujawnia, że ​​kakadu są również zdolne do wymyślania i posługiwania się narzędziami, podobnie jak np. wrony, których inteligencja przypomina inteligencję szympansów, a nawet niektórych dzieci. Ptaki te są bardzo inteligentne i używają narzędzi, takich jak małe gałązki, aby np. podrapać się po plecach. Są świetnymi naśladowcami mowy ludzkiej i wymagają dużo uwagi. Są bardzo ruchliwe, uwielbiają różne rodzaje zabawek, którymi z wyraźną przyjemnością się bawią. Mocno domagają się uwagi człowieka. Kakadu białe są dobrymi zwierzętami domowymi, ponieważ są kochające i dobrze dogadują się z ludźmi. Lubią przytulanki i chętnie spędzają z czas ze swoimi opiekunami. Umiejętność naśladowania słów nie oznacza jednak, że kakadu to najlepsi mówcy pośród papug. Kakadu biała to ptak towarzyski Jak większość papug, kakadu biała również wymaga dużo uwagi i bodźców, w przeciwnym razie grożą jej poważne zaburzenia psychicznie. Problemy behawioralne u papug przejawiają się jako: nadmierne hałasowanie, które może być trudne do zniesienia nie tylko dla domowników, ale także sąsiedztwa;stereotypie, czyli np. bezwiedne i bezcelowe powtarzalne ruchy;zachowania agresywne;wyskubywanie piór do gołej skóry, powodujące, że ptak zaczyna wyglądać nadzwyczaj przygnębiająco. Kakadu białe źle znoszą samotność. Trzymane w pojedynkę jako ptak domowy, bez ptasiego kompana, często mocno przywiązują się do swojego właściciela, którego uznają za partnera. Są bardzo towarzyskie, uwielbiają bawić się i przytulać ze wszystkimi w rodzinie. Młode ptaki są łatwe do oswojenia. Starsze osobniki również można do siebie przekonać, ale wymaga to czasu i cierpliwości. Ile żyje kakadu biała? Papuga ta w niewoli, przy zapewnieniu odpowiednich warunków, opieki i zbilansowanego pożywienia może przeżyć nawet przeszło 40 lat. Natomiast na wolności długość życia wynosi ok. 30 lat. Kakadu biała – hodowla Kakadu biała jest odporna na niskie temperatury, dlatego może być trzymana w przydomowej wolierze przez cały rok, ale musi mieć dostęp do ciepłego pomieszczenia, jeśli robi się zbyt zimno lub wietrznie. W naszym klimacie zaleca się jednak zimowanie papug w ogrzewanym pomieszczeniu. Powinny mieć dużą i wytrzymałą wolierę, ponieważ ich potężny dziób może z łatwością zniszczyć zwykłą siatkę drucianą, powszechnie używaną w konstrukcjach wolierowych dla mniejszych ptaków. Papuga kakadu – jak żywić? Na wolności papugi te żywią się owocami, takimi jak: durian;langsat;papaja;jagody;rambutan. Zjadają także nasiona, korzenie i orzechy. Część ich diety stanowią również świerszcze, scynki oraz kukurydza na obszarach rolniczych. Mogą wyrządzić znaczne szkody w uprawach kukurydzy. Papuga kakadu – rozmnażanie Kakadu łączą się w pary na całe życie i mogą wykazywać wręcz depresyjne zachowanie, jeśli zostaną oddzielone od dotychczasowego partnera. Samica składa zwykle 2 do 3 jaj, które oboje rodzice wysiadują przez około 28 dni. Po wykluciu się pisklęta pozostają w gnieździe przez 2–3 miesiące i przez ten czas są karmione przez rodziców. Nie powinno się niepokoić ptaków podczas rozrodu, w przeciwnym razie mogą zaniedbać młode, pozostawić je, a nawet zaatakować. Zdarza się, że rodzice zajmują się wyłącznie pierwszym zdrowym pisklęciem i ignorują inne. Dlatego należy ostrożnie, ale uważnie obserwować, co się dzieje z młodymi i jak zachowują się ich opiekunowie. Wielu hodowców instaluje małe kamery w budce lęgowej, aby móc spokojnie obserwować ptaki, nie przeszkadzając zarówno dorosłym, jak i pisklakom. Młode ptaki osiągają dojrzałość płciową w wieku 6 lat. Kakadu biała (łac. Cacatua alba) to jedna z niezwykle inteligentnych papug, IQ dorównuje jej prawdopodobnie tylko popularna, ciemnoszara papuga żako. Właśnie z powodu wysokiego ilorazu inteligencji wymaga ona doświadczonego i odpowiedzialnego opiekuna, który może poświęcić ptakowi co najmniej kilka godzin opieki dziennie. Właściciel kakadu musi zaspokoić jej silne potrzeby towarzyskie i rozrywkowe, jak np. ćwiczenie sztuczek, dostęp do zróżnicowanych zabawek, a także prawidłowo zadbać o jej wymogi żywieniowe.